Ontvang een gratis offerte op maat Lanceer uw project vanuit een gratis prijslijst die is afge
Kabel van aluminiumlegering is een revolutionair kabelgeleidermateriaal. Door sporenhoeveelheden ijzer, koper, magnesium en mangaan aan puur aluminium toe te voegen, worden de algehele prestaties aanzienlijk verbeterd. Vergeleken met traditionele kabels van puur aluminium bereiken kabels van aluminiumlegeringen een kwalitatieve sprong in mechanische prestaties. Dankzij hun aanzienlijk verhoogde treksterkte en rek zijn ze bestand tegen grotere spanningen zonder te breken, waardoor ze een uitzonderlijke flexibiliteit vertonen tijdens installatie en buigen. Belangrijker nog is dat ze effectief de inherente problemen met de koude stroming en kruip van puur aluminium aanpakken, waardoor de stabiliteit en veiligheid van kabelverbindingen op de lange termijn wordt gegarandeerd en het risico op brand als gevolg van losse verbindingen wordt vermeden. Bovendien behouden ze de lichtgewichtvoordelen van aluminium: ze wegen slechts half zoveel als vergelijkbare koperen kabels, wat het transport en de installatie aanzienlijk vereenvoudigt.







2026-02-02
Industrie nieuws
2026-01-26
Industrie nieuws
2026-01-19
Industrie nieuws
2026-01-13
Industrie nieuwsIn tegenstelling tot traditionele koperen kabels vertonen geleiders van aluminiumlegeringen verschillende thermische evenwichtspunten bij gebruik onder aanhoudende belasting. In de loop van de tijd beïnvloeden microstructurele veranderingen, zoals relaxatie van de korrelgrens en verbeterde stabiliteit van de oxidelaag, de manier waarop warmte langs de kabel wordt verdeeld. Door dit te begrijpen, kunnen ingenieurs veilige capaciteitsmarges berekenen, vooral wanneer kabels worden geïnstalleerd in dicht opeengepakte trays of in omgevingen met een beperkte luchtstroom.
Enkeladerige kabels van aluminiumlegering profiteren van gespecialiseerde legeringselementen zoals magnesium en silicium, die de flexibiliteit aanzienlijk verbeteren zonder dat dit ten koste gaat van de treksterkte. Deze flexibiliteit is vooral voordelig in moderne bouwomgevingen waar complexe routing, krappe bochten en bedradingstunnels met hoge dichtheid steeds vaker voorkomen.
Meeraderige kabels van aluminiumlegering unieke overwegingen introduceren voor detectie van gedeeltelijke ontlading en lokalisatie van isolatiefouten. De elektromagnetische koppeling tussen kernen kan foutsignaturen versterken of maskeren, afhankelijk van de frequentie en belastingsomstandigheden. Ingenieurs moeten vaak diagnostische technieken aanpassen om rekening te houden met deze interacties.
Hoewel aluminiumlegeringen vaak verkeerd worden begrepen als zijnde gevoeliger voor corrosie, hangt de realiteit sterk af van de omgevingsomstandigheden en de materiaalsamenstelling. Door het legeren ontstaat een stabiele oxidelaag die zichzelf herstelt als er krassen op komen, waardoor in veel industriële omgevingen superieure weerstand wordt geboden in vergelijking met blank koper, dat last kan hebben van putcorrosie en door zwavel veroorzaakte corrosie.
| Parameter | Kabels van aluminiumlegering | Koperen kabels |
| Gedrag van de oxidelaag | Zelfherstellend, stabiel | Niet-passiverend |
| Chemische gevoeligheid | Laag in neutrale/alkalische omstandigheden | Hoog in zwavelhoudende omgevingen |
| Typische mitigatiebehoeften | Gezamenlijke afdichting; vochtregulering | Corrosiewerende coatings; regelmatige inspectie |
Het bereiken van betrouwbare prestaties op lange termijn bij kabelinstallaties van aluminiumlegeringen vereist een zorgvuldige selectie van aansluitingen, connectoren en verbindingsmaterialen. Dit komt omdat de thermische uitzettingscoëfficiënt van aluminium verschilt van die van typische verbindingshardware, waardoor compatibiliteit essentieel is om microloslating en problemen met de contactweerstand te voorkomen.
De routeringsstrategie heeft een meetbare impact op de operationele levensduur van kabels van aluminiumlegeringen. De juiste buigradius, afstand en uitlijningspraktijken kunnen lokalisatie van mechanische spanningen voorkomen en elektromagnetische interferentie minimaliseren, vooral in industriële netwerken met hoog vermogen, zoals petrochemische fabrieken of testfaciliteiten in de lucht- en ruimtevaart.